0,00 USD

Brak produktów w koszyku.

Ogłoszenia(773) 763-3343

Strona głównaThe Warsaw Institute FoundationRosyjskie szpiegostwo w centrum NATO: „Sprawa Biota”

Rosyjskie szpiegostwo w centrum NATO: „Sprawa Biota”

-

Niedawno odkryty przypadek rosyjskiego szpiegostwa we Włoszech ujawnił poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa NATO. Stosunki włosko-rosyjskie są uważnie obserwowane na forum międzynarodowym, a ich motywy są kwestionowane i badane przez ekspertów ds. bezpieczeństwa na całym świecie. Pojawiły się obawy o możliwe konsekwencje uprzywilejowanego partnerstwa gospodarczego i politycznego Rzymu z Kremlem w kontekście europejskim, jak i NATO. Z powodu „Sprawy Biota” bezpieczeństwo w NATO może być zagrożone.

31 marca obawy te urzeczywistniły się dzięki „sprawie biota”: odkryto, że kapitan włoskiej marynarki wojennej przekazuje Rosjanom poufne informacje. Media, a także elity polityczne w UE i na arenie międzynarodowej, skupiły swoją uwagę na tym szpiegostwie. Chociaż treść informacji, które Biot przekazał Rosjanom, pozostaje nieznana ze względów bezpieczeństwa, oczekuje się, że implikacje i reperkusje tego wydarzenia będą bardzo silne zarówno w kontekście włoskim, jak i na arenie międzynarodowej. Przedmiot sporu miał miejsce stosunkowo niedawno, więc stanowcze wskazanie rozwoju wydarzeń byłoby błędem, jednakże można poczynić pewne prognozy dotyczące konsekwencji na poziomie polityki międzynarodowej.

REKLAMA

Relacje Rzym-Moskwa sięgają czasów Związku Radzieckiego. Od ponad 75 lat Rosja i Włochy utrzymują „pozytywne stosunki gospodarcze i polityczne”. Rzeczywiście, gospodarczo Rosja jest jednym z najważniejszych partnerów włoskich w sektorach takich jak energetyka, bankowość, telekomunikacja i nieruchomości. Polityczna współpraca włosko-rosyjska jest dobrze znana obserwatorom polityki międzynarodowej, ponieważ zarówno prawicowe, jak i lewicowe rządy Włoch wykazały duże zainteresowanie utrzymaniem stosunków z Kremlem. Osobista przyjaźń prezydenta Rosji Władimira Putina i byłego premiera Włoch Silvio Berlusconiego z pewnością przyczyniła się do zacieśnienia współpracy politycznej, jednak kolejne rządy pielęgnowały te stosunki także po aneksji Krymu przez Rosję w 2014 roku. Ostatnio kultywowano także partnerstwo kulturalne, wprowadzając specjalne włosko-rosyjskie programy wymiany studentów oraz rozwijając centra studiów i instytuty kulturalne związane z Rosją. Stabilność tych relacji została jednak ostatnio podważona przez ujawniony przypadek rosyjskiego szpiegostwa we Włoszech, nazwany „sprawą Biota”.

Walter Biot, kapitan włoskiej marynarki wojennej, został oskarżony o sprzedaż Rosjanom poufnych dokumentów dotyczących systemów bezpieczeństwa NATO i Włoch za 5000 euro. Kapitan jest formalnie oskarżony o przekazanie 9000 poufnych i niejawnych dokumentów wojskowych oraz 47 akt „NATO Secret”. Jeśli oskarżenie to zamieni się w skazanie Biota, uprzywilejowane stosunki Rzym-Moskwa z pewnością znajdą się pod dużą presją na szczeblu krajowym, europejskim i NATO. To, że stosunki Rosji z Włochami mogą zmienić Rzym w „rosyjskiego konia trojańskiego w Europie”, zostało już zidentyfikowane we wcześniejszych badaniach, a związana z tym możliwość zagrożenia dla stabilności NATO i Europy była szeroko dyskutowana w ostatnich latach przez naukowców i decydentów. W pewnym stopniu niedawny przypadek Biota pokazał, że obawy europejskie i NATO dotyczące stosunków Moskwa-Rzym są uzasadnione, a stopień rosyjskich wpływów politycznych, gospodarczych i kulturowych we Włoszech wynika z rosyjskich interesów geopolitycznych w szerszym kontekście międzynarodowym. Jakie są tego konsekwencje polityczne? Dlaczego ten epizod może spowodować poważne międzynarodowe reperkusje?

Zarówno na poziomie europejskim, jak i transatlantyckim, przedmiotem debaty politycznej nigdy nie były korzyści gospodarcze, jakie Włochy i Rosja mogłyby uzyskać dzięki swoim relacjom. Zamiast tego, tym, czym martwili się decydenci i naukowcy, było to, co znajdowało się w cieniu współpracy. Podejrzenia o działalność szpiegowską lub o realizowanie przez Rosję swoich geopolitycznych strategii przeciwko Zachodowi poprzez „użycie” Włoch, od jakiegoś czasu krążą po całej zachodniej półkuli. Wrażenie to zostało również wzmocnione podczas pierwszej fali pandemii COVID-19, kiedy Rosja pospiesznie wkroczyła, aby pomóc Włochom w dostarczeniu sprzętu w walce z pandemią. Wsparcie i jego promocja w mediach wskazywały na geopolityczne posunięcie u podstaw UE i NATO.

Główny problem polega jednak na tym, że podczas gdy rosyjska taktyka i strategia przed pandemią lub w jej trakcie były postrzegane jedynie jako posunięcia mające na celu wykorzystanie zachodniego systemu demokratycznego, tak sprawa szpiegowska mogła szybko przekształcić się w poważny incydent dyplomatyczny, który mógłby znacząco zaszkodzić Włochom. Rosyjskim stosunkom dyplomatycznym i stosunkom rosyjsko-zachodnim w ogóle. Na szczeblu krajowym Włochy będą musiały zmierzyć się z poważną presją międzynarodową, aby pokazać, po której stronie jest kraj i zdecydowanie potępić rosyjskie działania. W szerszym kontekście międzynarodowym stosunki NATO i Rosji były już poważnie zagrożone po aneksji Krymu przez Rosję w 2014 r. i znacznie pogorszone z powodu zatrzymania Aleksieja Nawalnego przez Kreml. Z pewnością „sprawa Biota” nie poprawi rosyjsko-włoskich relacji.

Z tej sytuacji wynika również inna kwestia. Mianowicie, gdyby Biot uzyskał kolejne tajne i poufne dokumenty NATO, bezpieczeństwo Włoch, a także pozostałych 30 członków NATO, mogłoby zostać poważnie zagrożone. Możliwość ujawnienia Rosji informacji o ćwiczeniach wojskowych NATO, wojskowych strategiach narodowych członków, a także wszelkich innych szczegółach strategicznych, stanowi poważne zagrożenie dla stabilności NATO. Jednakże Biot, który nie był jeszcze przesłuchiwany, twierdzi, że nie mógł przekazać poufnych informacji, ponieważ nie miał do nich dostępu. Według włoskiego sędziego pracującego nad tą sprawą, działania Biota nie były „odosobnione lub sporadyczne”, ale raczej dobrze zaplanowane i zorganizowane, ponieważ duża liczba zdjęć akt została znaleziona na kilku telefonach komórkowych używanych przez Kapitana Biota do wykonywania swoich „obowiązków” wobec Rosjan. Niemniej jednak wszystko jest nadal przedmiotem przeglądu włoskiego wymiaru sprawiedliwości i nie można wysuwać żadnych roszczeń, dopóki dochodzenie nie posunie się dalej.

Uważany za najgorszy incydent dyplomatyczny od czasów zimnej wojny, „sprawa Biota” z pewnością będzie miała znaczące reperkusje polityczne dla stosunków włosko-rosyjskich, a także na arenie międzynarodowej. Niebezpieczeństwo, na jakie Włochy, NATO i jego członkowie mogą być narażeni w wyniku tego wydarzenia, ma istotne znaczenie. Jeśli Rosjanom przekazano poufne materiały, należy zrozumieć, które akta zostały ujawnione, ponieważ Rosja może być teraz o krok do przodu w kwestii rozpoznania, a NATO może stanąć w obliczu nowego poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa. Co więcej, ta sprawa szpiegowska może doprowadzić nie tylko do pogorszenia stosunków rosyjsko-włoskich, ale także między Włochami a innymi członkami NATO. Na razie ścieżka obrana przez Rosję i Włochy to deeskalacja potencjalnej siły wyzwalającej tę sytuację. Jednak, gdy pojawi się więcej szczegółów, Włochy będą musiały utrzymywać taktowne relacje z Moskwą oraz wobec NATO, gdyż stawką jest już stabilność globalnego ładu politycznego.

Autor: Ludovica Balducci

Ludovica Balducci ukończyła stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie w Groningen w Holandii, gdzie specjalizowała się w bezpieczeństwie międzynarodowym. Jest asystentem ds. badań i analiz w Hellenic Foundation for European and Foreign Policy. Ludovica Balducci zdobywała doświadczenie zawodowe w Europejskim Centrum Studiów nad Bezpieczeństwem im. George’a C. Marshalla, Międzynarodowym Instytucie Badań nad Przestępczością i Sprawiedliwością ONZ oraz w Instytucie Stosunków Międzynarodowych w Pradze. Jej badania koncentrują się na polityce bezpieczeństwa i obrony UE, wojnie hybrydowej i współczesnych zagrożeniach bezpieczeństwa, stosunkach UE-NATO oraz stosunkach zewnętrznych UE. Ludovica Balducci jest obecnie stażystką ds. analiz politycznych w Warsaw Institute.


Niniejszy artykuł powstał w ramach działalności społeczno-misyjnej polskiego think tanku Warsaw Institute. Jeśli cenicie Państwo przygotowane przez naszych ekspertów treści, apelujemy o wsparcie finansowe naszej działalności realizowanej na zasadzie non-profit. Do regularnych darczyńców przysyłamy bezpłatnie anglojęzyczny kwartalnik The Warsaw Institute Review.
Więcej informacji: www.warsawinstitute.org/support/
Darowizny można dokonać bezpośrednio na konta bankowe:
USD: PL 82 1020 4900 0000 8502 3060 4017
EUR: PL 85 1020 4900 0000 8902 3063 7814
GBP: PL 18 1020 4900 0000 8302 3069 6641
PLN : PL 41 1020 1097 0000 7202 0268 6152
SWIFT: BPKOPLPW
Dziękujemy!

Russian Espionage at the core of NATO: the “Biot case”

A recently discovered case of Russian espionage in Italy revealed a major threat to the security of NATO. Italy-Russia relations have been under close observation of the international forum, with their motives questioned and investigated by security experts worldwide. Concerns have been raised about the possible repercussion of Rome’s privileged economic and political partnership with the Kremlin in the European and NATO contexts. Because of the “Biot case” the security of NATO might be at stake.

On March 31, these concerns turned into reality through the “Biot Case”: an Italian Navy Captain has been discovered passing confidential information to the Russians. Media, as well as political elites in the EU and international context focused their attention on this espionage case. Although the content of the information Mr. Biot gave to the Russians remains unknown for security reasons, the implications and repercussions of this event are expected to be very strong both in the Italian national context and in the international arena. As the case is still very recent what will happen next remains to be seen, however, some projections on the implications at the policy level can be made.

Rome-Moscow relations date back to the Soviet Union era. For over 75 years, Russia and Italy have had “positive economic and political relations”1 given their reciprocal ideological sympathies. Indeed, economically Russia is one of the most relevant Italian partners in sectors such as energy, banking, telecommunications, and real estate. Politically, the Italo-Russian cooperation is well known as both right-wing and left-wing Italian governments have demonstrated significant interest in carrying on relationships with the Kremlin2. The personal friendship between the Russian President Vladimir Putin and the former Italian Prime Minister Silvio Berlusconi certainly contributed to the strengthening of political cooperation, however, subsequent governments have cultivated these privileged relations as well even after the 2014 Russian annexation of Crimea3. Lately, the cultural partnership has been cultivated too, with the introduction of specific Italian-Russian student exchange programs and the increase of Russian-related study centers and cultural institutes.

However, the stability of these relations has been undermined recently by the exposed case of Russian espionage in Italy, known as the “Biot case”.

Walter Biot, an Italian Navy Captain, has been accused of selling confidential documents on NATO and Italian security systems for 5.000 euros to the Russians. The Captain is formally accused of the cession of 9.000 confidential and classified military documents and 47 “NATO Secret” dossiers4. If this accusation will commute into a direct condemnation for Biot, Rome-Moscow privileged relations will surely be under a lot of pressure at the National, European, and NATO levels. That Russian relations with Italy could turn Rome into the “Russian Trojan Horse in Europe” is something that has already identified in research, and the associated possibility of danger for NATO’s and European stability has been highly discussed over the past years by academics and policymakers5. To some extent, the recent Biot case has shown that European and NATO concerns on Moscow-Rome relations were founded and that the degree of Russian political, economic, and cultural influence in Italy is led by Russian geopolitical interests in the broader international context. What are the policy implications of that? Why could this episode cause major international repercussions?

At both the European and Transatlantic levels, the object of political debate has never been the economic benefits Italy or Russia could get by their relations. Instead, what policymakers and academics have been concerned about was what was moving in the shadow of that. The suspect of the espionage activity or that of Russian carrying out its geopolitical strategies against the West through “the use” of Italy has been fluttering for a while in the whole Western hemisphere. This sensation has also been reinforced during the first wave of the COVID-19 pandemic, when Russia rashly stepped in to help Italy with a delivery of anti-COVID equipment whose composition, modalities, and media promotion smelled like a geopolitical move at the core of the EU and NATO6.

The main problem, however, is that, while Russian tactics and strategies before or during the pandemic were only seen as moves aimed at capitalizing against the Western democratic system, this espionage case could quickly turn into a major diplomatic incident which could significantly harm Italian-Russian relations and Russian-Western relations in general. At the national level, Italy will have to confront major international pressure to demonstrate on which side the country is and to strongly condemn these actions. In the broader international context, NATO and Russian relations were already severely compromised after the 2014 Russian annexation of Crimea, and largely deteriorated due to the Kremlin’s detainment of Alexei Navalny. Surely, the “Biot case” will not heal any of that, rather the Russian attempt to undermine one of the Allies will only contribute to a worsening.

Another issue arises from this situation. Namely, if Biot has passed classified and confidential NATO documents, the security of Italy as well as that of the others 30 NATO members could be highly compromised. The possibility that information on NATO military exercises, strategies, national military details of the Members, as well as any other strategic detail has been revealed to Russia represents a major threat to NATO stability. On his side, however, Biot, who has not been interrogated yet, states he could not pass sensitive information as he did not have access to them. However, according to the Italian judge working on the case, Biot’s actions were not “isolated or sporadic”, but rather well-planned and organized, as a high number of photographs of these files have been found on several mobile phones used by Captain Biot to carry out his ‘duties’ for the Russians7. Nevertheless, everything is still under review by the Italian judiciary and no certain claim can be made until the investigation moves further.

Considered as the worst diplomatic incident since the Cold War era, the “Biot case” will certainly have significant policy repercussions for Italian-Russian relations as well as internationally.

The danger to which Italy, NATO, and its members could be exposed by this episode is of significant relevance. If sensitive material has been passed to the Russians, there is a need to understand which dossiers have been divulgated, as Russia might now be one step ahead, and NATO could be facing a new major security threat. Furthermore, this espionage case could lead not only to a worsening of the Russian-Italian relations, but also of those between Italy and the other NATO members. The path chosen by Russia and Italy, for now, is that of de-escalating the potential triggering force of this situation. However, when more details emerge, Italy will have to maintain tactful relations with Moscow and within the NATO context, as the stability of the current political scenario is already at stake.

Author: Ludovica Balducci

Ludovica graduated MA International Relations from the University of Groningen, the Netherlands, where she specialised in International Security. She is a research and analysis assistant at the Hellenic Foundation for European and Foreign Policy. Ludovica gained professional experience at the George C. Marshall European Center for Security Studies, United Nations International Crime and Justice Research Institute, and International Relations Institute in Prague. Her research focuses on EU Security and Defence policies, hybrid warfare and modern security threats, EU-NATO relations, and EU external relations. Ludovica is currently a Policy Analysis Intern at Warsaw Institute.

REKLAMA

2121794519 views

REKLAMA

REKLAMA

2121794539 views

REKLAMA

REKLAMA

2123590859 views

REKLAMA

2121794550 views

REKLAMA

2121794559 views

REKLAMA

2121794563 views