Srebrny jubileusz “Głosu Nauczyciela”

Chicago (Inf. wł.) – Rozpoczynając obchody srebrnego jubileuszu “Głosu Nauczyciela” przyzywam, jak do apelu, tych wszystkich, którzy 25 lat temu rozpoczynali wydawanie czasopisma, oraz tych, którzy włączyli się, by nauczające słowa nauczycieli były szeroko słyszane nie tylko przez dzieci i młodzież, ale i przez ich rodziców – powiedział jezuita o. Jerzy Karpiński do uczestników bankietu wydanego trzynastego marca przez Zrzeszenie Nauczycieli Polskich z okazji srebrnego jubileuszu kwartalnika „Głos Nauczyciela”.

 

W swojej modlitwie kapelan Zrzeszenia polecił opiece Bożej liczny krąg osób, które współtworzyły pismo, czuwały nad jego rozwojem i tych wszystkich, którzy przez całe ćwierćwiecze trwali i trwają nadal w wypełnianiu misji nauczania i wychowywania. Na zakończenie modlitwy zaprosił pedagogów do udziału w nabożeństwie, które w ich intencji miało zostać tego dnia odprawione o godzinie 5 po południu w kaplicy “na Avers”.

 

Przybyłych przed południem do Crystal Ballroom w Drury Lane gości witali gospodarze jubileuszu, wiceprezes Zrzeszenia Małgorzata Kusiak i Janusz Rudnicki oraz zespół muzyczny Andrzeja Krzeptowskiego Bohaca „Mali Mistrzowie Sztuki Podhalańskiej”. Na koniec krótkiego mini koncertu Maria Krzeptowska przekazała redaktor naczelnej „Głosu Nauczyciela” Helenie Ziółkowskiej podziękowania za ofiarne pełnienie społecznej misji wydawniczej dla dobra dzieci i młodzieży oraz całego środowiska polonijnego w Stanach Zjednoczonych.

 

Bohaterka uroczystości podzieliła się wspomnieniami, w jakich okolicznościach podjęła się misji redagowania i wydawania kwartalnika, który z czasem stał się prawdziwą encyklopedią wiedzy o polonijnym szkolnictwie i wszystkim co z nauczaniem jest związane.

 

Moja nowa, amerykańska droga, zaprowadziła mnie do polskich szkół, polonijnych kościołów i organizacji, gdzie zawsze poznawałam ciekawych ludzi i oddanych społeczników, wśród których najliczniejszą grupę stanowili nauczyciele. Z nimi spotkałam się na pierwszej Konferencji Nauczycieli i Działaczy Oświatowych w Pensylwanii w maju 1985 roku.

Podniesienie ręki na tej konferencji i zgoda zebranych zapewniły mi etat naczelnego redaktora „Głosu Nauczyciela” na kolejne 25 lat. Praca w kwartalniku wzbogaca mnie intelektualnie i duchowo, pomaga nawiązywać nowe kontakty i przyjaźnie, zmusza do stałego dokształcania się i zdobywania funduszy na przygotowanie „Głosu”, druk i wysyłkę. Nade wszystko daje mi satysfakcję, że spłacam dług Ojczyźnie i uczę patriotyzmu kolejne pokolenia nauczycieli i uczniów – wyznała na zakończenie swoich wspomnień Helena Ziółkowska i powitała przybyłych na uroczystość jubileuszową gości.

 

W blisko dwustuosobowym gronie uczestników bankietu obecni byli między innymi: konsul generalny Zygmunt Matynia z żoną Bożeną, prezeska Centrali Polskich Szkół Wschodniego Wybrzeża Dorota Andraka, prenumerator „Głosu Nauczyciela” z Północnej Karoliny Piotr Nowak, wiceprezeska Związku Narodowego Polskiego Teresa Abick, prezes Zrzeszenia Nauczycieli Polskich Ewa Koch, wiceprezeska Wydziału Stanowego KPA Maria Roszek oraz dyrektorzy i przedstawiciele licznych placówek szkolnych.

 

Składając gratulacje i przekazując życzenia z okazji pięknego jubileuszu zespołowi redakcyjnemu i całemu środowisku nauczycielskiemu konsul generalny Zygmunt Matynia podkreślił, że gdy trzy lata temu przyjechał do Chicago, to jednym z pierwszych spotkań w środowisku polonijnym była uroczystość w gronie nauczycieli u ojców jezuitów. Podczas tego spotkania pani Helena Ziółkowska, którą konsul miał przyjemność odznaczyć, zrewanżowała się plikiem numerów kwartalnika. Od tej pory jest on dla szefa chicagowskiej placówki dyplomatycznej prawdziwą kopalnią wiedzy o polonijnym szkolnictwie w USA i na świecie. Życząc zespołowi redakcyjnemu dalszej owocnej pracy podkreślił, że jest ona dostrzegana i doceniana nie tylko w środowisku chicagowskim, ale również w kraju. Na koniec życzeń konsul Matynia poinformował o nadaniu przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego odznaczeń państwowych przedstawicielkom polonijnego szkolnictwa.

 

Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP została uhonorowana Jolanta Tatara, nauczycielka w amerykańskiej szkole średniej Thomas Kelly High School, w której pracuje z dziećmi mającymi trudności w nauce. Jej ogromne doświadczenie i wiedza pozwoliły jej na napisanie pracy doktorskiej i otrzymanie stopnia naukowego. Odznaczona swoją pracę w szkole polonijnej rozpoczęła w szkole im. Marii Konopnickiej. Od kilkunastu lat jest dyrektorem szkoły im. Jana Pawła II w Lemont. Z inicjatywy pani Jolanty powstał nowy podręcznik do nauki historii w szkołach polonijnych oraz podręcznik do nauki języka polskiego dla dzieci anglojęzycznych. Wśród wielu rozlicznych inicjatyw podejmowanych w środowisku polonijnego szkolnictwa z pewnością na podkreślenie zasługuje fakt pracy w zespole przy Ministerstwie Edukacji Narodowej, gdzie obecnie jest członkiem Rady Oświaty Polonijnej. Jest współtwórcą Academic Quality Council skupiającego polonijnych pedagogów pracujących zarówno w amerykańskim jak i polonijnym szkolnictwie. Jest bardzo aktywnym członkiem Zrzeszenia Nauczycieli Polonijnych i wielu innych organizacji, na czele z Kongresem Polonii Amerykańskiej.

 

 

Złotym Krzyżem Zasługi została odznaczona Wanda Penar, dyrektor szkoły im. Gen. Władysława Andersa. Wieloletnia członkini Zrzeszenia z ramienia Związku Narodowego Polskiego, którego również jest wieloletnią członkinią, pełni funkcję koordynatora szkół polskich na terenie Chicago. Niezwykle energiczna, prężna i wykazująca się zdolnościami organizacyjnymi konsekwentnie realizuje ideę włączania wartości patriotycznych do programu nauczania. W sposób szczególny współpracuje ze środowiskiem weterańskim, którego przedstawiciele niejednokrotnie uczą „żywej” historii podczas wizyt w szkole, która podjęła się opieki nad Pomnikiem Katyńskim w Niles. Od wielu lat współorganizuje wiosenny Koncert Pieśni i Tańca Polskich Szkół Sobotnich.

 

Medalem Komisji Edukacji Narodowej konsul odznaczył związaną od trzydziestu lat z polonijnym szkolnictwem Barbarę Musiał. Karierę polonijnego pedagoga rozpoczynała w szkole św. Maksymiliana Kolbe, a następnie w szkole im. Gen. Sikorskiego w Addison. Po kilku latach pracy pedagogicznej zadecydowała o założeniu w tym rejonie drugiej szkoły, która związana jest w Misją Miłosierdzia Bożego w Lombard. Pod jej kierownictwem szkoła św. Faustyny Kowalskiej jest nie tylko miejscem kształcenia dzieci, ale także instytucją kulturalną i wychowawczą. Przy szkole działają zespoły muzyczne i taneczne, bardzo prężnie działa harcerstwo i prowadzone są inne formy aktywności pozalekcyjnej. Jest urodzonym społecznikiem, którą to pasję realizuje na kilku płaszczyznach. Między innymi szefuje Komisji Rewizyjnej przy Zrzeszeniu Nauczycieli Polskich i aktywnie działa na rzecz Misji Miłosierdzia Bożego w Lombard.

 

Składając życzenia i gratulacje prezes Centrali Polskich Szkół Dokształcających w Nowym Jorku Dorota Andraka uhonorowała redaktor naczelną okolicznościową statuetką i odczytała list skierowany na jej ręce przez dr Edmunda Osyskę z Komisji Oświatowej Kongresu Polonii Amerykańskiej, w którym ten zasłużony pedagog napisał między innymi:

 

“W ciągu tego ćwierćwiecza „Głos Nauczyciela” uczestniczył aktywnie w wychowaniu kilku pokoleń młodej Polonii. Pismo, które prowadzi pani z takim oddaniem, jest zarówno dla naszych nauczycieli, uczniów jak i rodziców wielkim bogactwem. Stanowi także trwały pomost pomiędzy pokoleniami oraz Polonią w Ameryce i Polską. Wraz z pismem rosła także oświata polonijna, jej pedagogiczna jakość oraz ilość szkół. Dziękujemy pani za ten wkład” – napisał na zakończenie życzeń Edmund Osysko.

 

Kierowana przez prezes Andrakę Centrala Polskich Szkół Wschodniego Wybrzeża istnieje od 1926 roku i skupia 65 szkół. Są to placówki nie tylko ze Wschodniego Wybrzeża, ale także z Teksasu, Kalifornii i Florydy. Obejmuje szkolnictwo na poziomie od szkoły podstawowej do średniej. Naukę w sfederowanych w Centrali szkołach pobiera ponad 10 800 uczniów. Pracuje z nimi 1 200 nauczycieli. W głównej mierze są to szkoły działające przy parafiach lub organizacjach polonijnych.

 

Głównym celem organizacji jest pomoc w powstawaniu placówek oświatowych oraz wsparcie od strony metodycznej i merytorycznej. Centrala stara się pozyskiwać fundusze na to, aby wspomagać polską młodzież. Jest członkiem Polsko-Słowiańskiej Federalnej Unii Kredytowej. Każdy z członków Unii może przeznaczyć 10 dolarów na tę organizację. To pozwala fundować stypendia dla uczniów szkół średnich oraz finansować koszty różnego rodzaju imprez i wydarzeń związanych z działalnością tej organizacji, która we wrześniu będzie celebrowała jubileusz 85-lecia.

 

Do życzeń dołączył się również przedstawiciel środowiska nauczycielskiego z Północnej Karoliny Piotr Nowak, który prezentując je poinformował o działaniach podejmowanych na rzecz pomocy polskim szkołom na terenach byłego Związku Radzieckiego. Zaapelował o podjęcie wspólnej akcji pomocowej ze strony polonijnych środowisk szkolnych w Stanach Zjednoczonych.

 

Gratulacje i życzenia przekazały również wiceprezes ZNP Teresa Abick oraz prezes Zrzeszenia Nauczycieli Ewa Koch, która uhonorowała redaktor naczelną Helenę Ziółkowską oraz najdłużej z nią współpracującą przy wydawaniu kwartalnika Danutę Schneider jubileuszowymi statuetkami oraz wręczyła zespołowi redakcyjnemu czek na 25 000 dolarów z przeznaczeniem na pokrycie rocznych kosztów wydawania pisma.

 

Punktem kulminacyjnym jubileuszowych uroczystości była prezentacja członków zespołu redakcyjnego przygotowana w bardzo ciekawej i humorystycznej formie przez Helenę Sołtys, która w okolicznościowej laudacji „Per aspera ad astra, a nie dla rozgłosu” (jej krótki fragment cytuję na wstępie) przybliżyła zasługi pisma i jego twórców. Obok wspomnianych już Heleny Ziółkowskiej i Danuty Schneider w zespole redakcyjnym pracują: Halina Czajkowska, Małgorzata Belcik, Betty Uzarowicz, Anna Witowska, Barbara Szenk, Monika Korczewska, Izabela Jabłońska i Michał Schneider. Nad stroną techniczną pisma czuwają: Katarzyna Biela, Robert Nowak i Izabella Jabłońska. Z pismem do 2001 roku była związana śp. Janina Jagielska. Na zakończenie prezentacji chór nauczycielski wykonał piosenkę napisaną w satyrycznej formie przez panią Helenę na melodię „Płynie Wisła płynie po polskiej krainie” opiewającą celebrowane wydarzenie. Wraz z życzeniami kolejnego, tym razem złotego jubileuszu, twórczynie pisma otrzymały za swoją społeczną pracę gromkie brawa, kwiaty i dyplomy.

 

Tekst i zdjęcia:

Andrzej Baraniak

(Zdjęcia dostępne na stronie: www.newsrp.smugmug.com)

 

Categories: Sprawy Polonijne

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*