35 lat temu zginęła Anna Jantar. Chicagowski muzyk Adam Glinka wspomina ostatnie chwile artystki

35 lat temu zginęła Anna Jantar. Chicagowski muzyk Adam Glinka wspomina ostatnie chwile artystki

– W marcu 1980 roku odprowadziłem Anię Jantar na lotnisko Kennedy na samolot do Warszawy. Zrobiłem jej zdjęcie, kiedy dzwoniła do Polski z budki telefonicznej. Okazało się, że to jej zdjęcie ostatnie − wspomina chicagowski muzyk Adam Glinka.

14 marca 1980 roku, na minutę przed lądowaniem, kapitan samolotu IŁ-62 Paweł Lipowczan zgłosił wieży kontrolnej na Okęciu awarię podwozia. Chwilę potem samolot runął na ziemię. Zginęła 10-osobowa załoga i 77 pasażerów, wśród nich Anna Jantar.

Ostatnie zdjęcie Anny Jantar zrobione na lotnisku w Nowym Jorku, tuż przed odlotem samolotu

Ostatnie zdjęcie Anny Jantar zrobione na lotnisku w Nowym Jorku, tuż przed odlotem samolotu

Oglądając relacje z poszukiwań malezyjskiego samolotu Glinka nie może się uwolnić od wspomnień. „To szok, który nie opuszcza nas przez długie lata” – mówi w rozmowie z „Dziennikiem Związkowym” muzyk.  Tragedia pasażerów i ich najbliższych, którą śledzi cały świat, przywołuje w nim wydarzenia sprzed 34 lat. Tym bardziej, że był krok od śmierci. Gdyby nie prośba właściciela klubu, by przedłużyć pobyt, byłby w tym samym samolocie co Jantar.

– Ania przyleciała do Chicago pod koniec 1979 roku na występy do polonijnego klubu Europejska Lounge. Nieco wcześniej właściciel klubu, Walter Lenczowski, kupił salę na 800 osób na północy miasta. W sylwestra odbyło się huczne otwarcie nowego lokalu pod nazwę Milford. Gwiazdą była oczywiście Ania. Śpiewała z zespołem Perfect. W tym czasie z moim zespołem Tragap występowałem w Clifton w New Jersey, koło Nowego Jorku. Pod koniec stycznia dołączyła do nas Ania. Razem koncertowaliśmy w klubie Zodiak – opowiada Adam Glinka.

Poznali się w Warszawie podczas jakiegoś programu rozrywkowego. Dziś Glinka nie pamięta, czy był to „Podwieczorek przy mikrofonie”, czy może inny program. Pamięta natomiast, że świetnie się z nią współpracowało, „ponieważ nie miała w sobie nic z gwiazdorstwa, była wspaniałym, szczerym kumplem”.

Anna Jantar śpiewa w klubie "Zodiak" w Clifton w New Jersey

Anna Jantar śpiewa w klubie „Zodiak” w Clifton w New Jersey

Kiedy wsiadała do samolotu pełna była planów. W czasie wspólnej pracy za oceanem niejednokrotnie zwierzała się Glince, że myśli o przejściu na inny, bardziej ambitny repertuar. Nie była to jednak dla niej łatwa decyzja. – Ambitna muzyka trafia do wąskiego kręgu odbiorców, a Ania miała już przecież wielu wielbicieli. W Polsce kochano ją właśnie za to, co śpiewała, za melodyjne  piosenki. Na trasach po kraju dawała dwa koncerty dziennie, a w weekendy nawet cztery. PRL i imprezy pod hasłem „ludziom dobrej roboty” gwarantowały artystom pracę od rana do nocy. Ania była piosenkarką z górnej półki, propozycji miała mnóstwo.

W Stanach Zjednoczonych grało się wówczas dla Polonii, która pod koniec lat 70. w niczym nie przypominała „prawdziwej” Ameryki. Czuło się pewien prowincjonalizm i chyba tylko dobrze zaopatrzone sklepy w polonijnym Chicago przypominały o tym, że to inny system.

Anna Jantar z Adamem Glinką w czasie przerwy w występach w "Zodiaku"

Anna Jantar z Adamem Glinką w czasie przerwy w występach w „Zodiaku”

– Ania często nabijała się z wywiadów, jakich po powrocie do kraju z „turnee” w USA, udzielały mediom polskie gwiazdy. Krótko mówiąc, opowiadały niemające odbicia w rzeczywistości przeróżne dyrdymałki. Sama też miała pomysł na śmieszną wypowiedź. W Clifton graliśmy kilka tygodni, ostatni koncert z Anią przypadkowo ktoś nagrał na taśmę magnetofonową. Piękna pamiątka… – snuje opowieść Glinka.

Do Warszawy Anna Jantar odlatywała w czwartek 13 marca. – Przed wyjazdem załatwiła jeszcze parę spraw, spotykała się ze znajomymi. W środę telefonowała do domu, długo rozmawiała ze swoją mamą. „Pojutrze zobaczymy się” − zapewniała. Potem mówiła coś do małej Natalii, która była jej oczkiem w głowie, jej całym życiem. Bardzo za nią tęskniła. Dziecko właśnie miało obchodzić czwarte urodziny. Ania i tak nie zdążyłaby na nie. Samoloty do Polski latały wtedy tylko dwa razy w tygodniu.

Kolacja z "Tragap"

Kolacja z „Tragap”

Ostatnie godziny wspólnej podróży na lotnisko i chwile rozstania utkwiły Glince głęboko w pamięci. – W czwartek, w dzień odlotu, zaczął padać śnieg. Właściwie dopadła nas śnieżyca, było ponuro, nieprzyjemnie. Bardzo długo jechaliśmy na lotnisko Kennedy’ego. Kiedy dotarliśmy na miejsce okazało się, że loty zostały wstrzymane. Nie było pewności czy „Kopernik” odleci. Odprowadziłem Anię pod samo wejście. Tak, wtedy to nikomu nie przeszkadzało. Przez szybę oglądaliśmy jeszcze oblodzony samolot LOT-u. Głośno zastanowiłem się, czy to w ogóle doleci. „To ruska maszyna, tyle razy latała, to i teraz doleci” − zauważyła Ania.

Na pokład samolotu najpierw weszła amerykańska drużyna bokserska. Wszyscy ubrani w klubowe dresy, lecieli na mecze do Polski. Potem zaczęto wpuszczać pozostałych pasażerów.

– Pożegnałem się z Anią. Widziałem, jak wchodzi do samolotu. Te kretyńskie plotki, a to, że nie było jej w samolocie, a to, że porwał ją arabski szejk – to absurd. Byłem tam do końca. Samolot wystartował nieco po 21. z ponad dwugodzinnym opóźnieniem. Wróciłem do domu niczego nie przeczuwając – mówi nasz rozmówca.

W wolnej chwili. Spotkanie w mieszkaniu przyjaciół

W wolnej chwili. Spotkanie w mieszkaniu przyjaciół

I dodaje: – Ten ostatni wieczór, drogę na lotnisko i wszystko, o czym rozmawialiśmy wtedy i wcześniej doskonale pamiętam. Często mówiła mi o swoich, czasami bardzo osobistych, sprawach. Prawdą jest, że myślała o rozwodzie z Kukulskim. Nie wracała do kraju dla jakiegoś faceta, lecz dla dziecka. Była wprawdzie zauroczona pewnym zdolnym perkusistą (nie widzę powodu by podawać jego nazwisko), lecz miała do niego poważne zastrzeżenia. Był inny, straszliwie gburowaty. Ta inność fascynowała Anię, a równocześnie odrzucała.

Anna Jantar miała zaledwie 29 lat. W chwili śmierci była na topie. – „Tyle słońca jest w areszcie, nie widziałeś tego jeszcze, popatrz, o popatrz!” − wygłupialiśmy się po występach śpiewając ten jej wielki przebój z nieco przerobionym tekstem. Śmiała się głośno… i właśnie taką roześmianą Anię, pełną życia i energii pamiętam do dziś.

(me)

Categories: Polonia

Comments

  1. Barbara
    Barbara 25 marca, 2014, 09:28

    Witam
    bardzo dziękuje za piękne wspomnienie o Annie Jantar,
    czy można prośić o jeden egzemplarz gazet, jestem wielbicielką i zbieram wszystko. Dziękuje że pamietaliście o Annie Jantar.
    Pozdrawiam
    Barbara Laskowska
    Polska

    Reply this comment
  2. Barbara
    Barbara 26 marca, 2014, 04:57

    Bardzo ładne wspomnienie Pana Adama Glinki zwłaszcza, że ostatnie chwile spędził z piosenkarką.

    Reply this comment
  3. Danuta
    Danuta 14 marca, 2015, 20:28

    Cytuje ; „Do Warszawy Anna Jantar odlatywała w czwartek 13 marca. – Przed wyjazdem załatwiła jeszcze parę spraw, spotykała się ze znajomymi. W środę telefonowała do domu, długo rozmawiała ze swoją mamą. „Pojutrze zobaczymy się” − zapewniała. Potem mówiła coś do małej Natalii, która była jej oczkiem w głowie, jej całym życiem. Bardzo za nią tęskniła. Dziecko właśnie miało obchodzić czwarte urodziny.” DZIECKO WLASNIE MIALO OBCHODZIC URODZINY ? przeciez Natalia jets urodzona ponoc TRZECIEGO marca …… . Jak wierzyc w inne sprawy,kiedy jeden glupi szczegol JUZ sie nie zgadza … ?

    Reply this comment
  4. Janusz
    Janusz 14 marca, 2015, 23:18

    Pamiętam jeszcze Anię z występów w zespole SZAFIRY Piotra Kużniaka w Poznaniu . Janusz Cybichowski – Jeżyce Poznań.

    Reply this comment

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*