Francja. 50 lat temu Mireille Mathieu rozpoczęła karierę

Francja. 50 lat temu Mireille Mathieu rozpoczęła karierę

Mireille Mathieu, francuska piosenkarka, która święciła triumfy w latach 60 i 70., zaczyna koncertami w czwartek i piątek w paryskiej Olimpii świętowanie 50-lecia kariery i wyrusza w rocznicowe tourne po Francji.

Na deskach słynnej Olimpii po raz pierwszy pojawiła się 49 lat temu. Rok wcześniej rozpoczęła wytężoną pracę nad karierą. W ciągu 50 lat „dziewczyna z Awinionu” sprzedała około 130 mln płyt i nagrała 1200 piosenek w 11 językach, w tym również po chińsku.

Urodziła się 1946 roku w Awinionie na południu Francji jako najstarsza z czternaściorga rodzeństwa. Ojciec jej był kamieniarzem z rodziny od pokoleń prowadzącej warsztat przy cmentarzu.

Obdarzona głosem podobnym do Edith Piaf, śpiewała od dzieciństwa, w domu, kościele i szkole. Zaczęła brać udział w konkursach, aż w 1964 roku odkrył ją Johnny Stark – jeden z najbardziej dynamicznych impresariów i producentów francuskiego show biznesu. To on uczynił ze skromnej pracowitej dziewczyny międzynarodową gwiazdę piosenki francuskiej.

Tak sławną, że użyczyła swojej twarzy Mariannie – emblematycznemu wizerunkowi Francji, w 10 lat po Bardotce, która zapoczątkowała tradycję nadawania oficjalnemu symbolowi rysów twarzy słynnych aktorek. Marianna w czerwonej czapce frygijskiej symbolizuje „triumf Republiki”; jej wizerunek pojawia się na większości rządowych dokumentów, a popiersia zdobią merostwa i inne budynki publiczne nawet na najodleglejszej prowincji. Tak więc od 1978 roku Marianna zmieniła twarz, stała się kobietą silną jak Mireille i do 1985 roku nosiła fryzurę na pazia.

Uczesanie przypominające wygląd paziów na średniowiecznych rycinach, a wymyślone na początku XX w. przez polskiego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, słynnego Antoine’a, wylansowała Mathieu w latach 70. Fryzurę tę tworzą charakterystycznie krótko podcięte i podwinięte do środka włosy z dość długą grzywką, równą lub łagodnie przechodzącą w owal okalający twarz. Osobom o kwadratowej twarzy i mocnych rysach dodają miękkości i subtelności.

Nazywano Mirelle Mathieu w prasie krajowej i zagranicznej „wróbelkiem z Awinionu” w aluzji do Piaf – „wróbelka ulicy”. Mirelle miała nie tylko głos podobny do niej, temperament i była tego samego wzrostu, podobnie też jak Piaf wyrosła w niedostatku.

W swojej autobiografii „Mon Credo”, zatytułowanej jak jeden z pierwszych jej przebojów, pisała, że modliła się do Boga, by pozwolił jej zrobić karierę piosenkarki, by mogła wydobyć się z biedy.

Ale zanim to nastąpiło, Stark ostrzegł ją, że ma „pracować jak koń” i nie może pozwolić sobie na żadne wykręty od prób. Ze swej strony zapowiedział „bezwzględność” i konsekwentnie wymagał stałego, wyrównanego tempa. Obiecał, że w zamian zostanie „prawdziwą wielką gwiazdą” i słowa dotrzymał.

Już na samym początku powierzył ją nie byle komu – znanemu dyrygentowi i kompozytorowi specjalizującemu się w muzyce popularnej typu easy listening (ang. łatwe słuchanie), Paulowi Mauriat, by oduczył ją – jak to nazywał „wycia”. Mauriat, autor 1000 piosenek, był wcześniej dyrektorem muzycznym Charlesa’a Aznavoura i Maurice’a Chevaliera.

Nastąpiły próby za próbami, sesja fotograficzna za sesją, lekcje tańca, francuskiego i angielskiego, gimnastyki i udzielania wywiadów.

Postępy, jak się okazało już po roku, były nawet w oczach Starka „nadzwyczajne”, a Mireille dokonała tego w „niewiarygodnym tempie”.

21 listopada 1965 roku wystąpiła w legendarnej Olimpii, śpiewając „Mon Credo”. Podpisała kontrakt z właścicielem tego najstarszej estrady Paryża Brunem Coquatriksem, który sprowadzał zarówno największe gwiazdy muzyki rozrywkowej, jak i obiecujących artystów.

Pierwszy jej album „En Direct de L’Olympia” w rok później przyniósł jej rozgłos także poza Francją, a kariera toczyła się dalej z zawrotną szybkością. W 1969 r. wystąpiła po raz pierwszy w warszawskiej Sali Kongresowej; powróciła tam w 2010 roku podczas tournee z okazji 45-lecia estradowego życia.

Dewizą Mathieu było „Bóg i praca”. Pracowała tak ciężko, że podczas podboju USA w drugiej połowie lat 60., sypiała zaledwie po cztery godziny dziennie.

Na przełomie lat 60. i 70. zasłynęła takimi utworami jak „Acropolis Adieu”, „Paris un tango”, „Santa Maria de la mer”.

W 1998 roku została nagrodzona jako „globalna ambasador francuskiej kultury” Krzyżem Legii Honorowej, przyznanym jej przez prezydenta Jacquesa Chriaca.

Śpiewała z artystami takimi jak Charles Aznavour, Paul Anka, Barry Manilow, Placido Domingo i Tom Jones.

Jak opowiadał swego czasu jej impresario Stark, miejscem, gdzie Mireille „czuje się najbardziej w domu, jest scena”. Tam właśnie – mówił – „jest jak najbardziej sobą, tam odnajduje wewnętrzny spokój”.

I od zawsze śpiewa o miłości. Według niej, „muzyka to najlepszy sposób wyrażenia, że się kocha”.

Monika Klimowska (PAP)

 Zdjęcia: EPA

  • Spasskaya Tower festival ends
  • Mireille Mathieu in Riga
  • International Military Music Festival 'Spasskaya Tower' Rehearsal in Moscow
  • Mireille Mathieu during a concert
  • Mireille Mathieu during a concert
  • Mireille Mathieu during a concert
  • Mireille Mathieu starts tour in Halle
  • French singer Mireille Mathieu
  • Mireille Mathieu starts German tour
  • Mireille Mathieu to tour in Germany

 

 

Zamieszczone na stronach internetowych portalu www.DziennikZwiazkowy.com materiały sygnowane skrótem „PAP” stanowią element Codziennego Serwisu Informacyjnego PAP, będącego bazą danych, którego producentem i wydawcą jest Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie. Chronione są one przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Powyższe materiały wykorzystywane są przez Alliance Printers and Publishers na podstawie stosownej umowy licencyjnej. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, jest zabronione.

 

 

Categories: Kultura

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*